Grzywna w czasach kwarantanny

Grzywna w czasach kwarantanny

Grzywna za naruszenie kwarantanny i nie tylko

 

W mediach powtarzana jest informacja, że za naruszenie kwarantanny, czy innych rygorów wprowadzonego w kraju stanu zagrożenia epidemicznego, grozi kara grzywny do 5 tys. zł. Warto przyjrzeć się dokładnie prawnej podstawie takiej kary.

 

Grzywna za wykroczenia związane z epidemią w kodeksie wykroczeń

Po pierwsze, sięgnąć należy do wykroczeń przewidzianych w art. 116 kodeksu wykroczeń.

 

Art. 116. 1. Kto, wiedząc o tym, że:

1) jest chory na gruźlicę, chorobę weneryczną lub inną chorobę zakaźną albo podejrzany o tę chorobę,

2) styka się z chorym na chorobę określoną w punkcie 1 lub z podejrzanym o to, że jest chory na gruźlicę lub inną chorobę zakaźną,

3) jest nosicielem zarazków choroby określonej w punkcie 1 lub podejrzanym o nosicielstwo,

– nie przestrzega nakazów lub zakazów zawartych w przepisach o zapobieganiu tym chorobom lub o ich zwalczaniu albo nie przestrzega wskazań lub zarządzeń leczniczych wydanych na podstawie tych przepisów przez organy służby zdrowia,

podlega karze grzywny albo karze nagany.

 

Jak widać, opisane w art. 116 k.w. wykroczenie jest pojemne i obejmuje wszelkie naruszenia nałożonych na obywateli rygorów służących zwalczaniu epidemii. Z pewnością podpadają pod to wykroczenie przypadki nieprzestrzegania ograniczeń wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego. Są to przede wszystkim:

  • ograniczenia co do przemieszczania się, w szczególności obowiązek zgłoszenia Straży Granicznej powrotu do kraju z zagranicy i informacji o miejscu, w którym odbędzie 14-dniową kwarantannę;
  • zakaz wywozu i zbywania poza krajem respiratorów i kardiomonitorów oraz obowiązek zgłoszenia zamiaru zbycia zagranicą masek, rękawiczek i innego sprzętu ochronnego, a także środków do dezynfekcji rąk;
  • ograniczeń w prowadzeniu działalności gospodarczej ,w szczególności w zakresie organizowania imprez, gastronomii, działalności sportowej, rozrywkowej, turystycznej, uzdrowiskowej i innej, określonej w § 5 rozporządzenia;
  • zakaz organizowania zgromadzeń powyżej 50 uczestników.

 

Przykład: osoba, która powróciła z zagranicy, została pouczona przez funkcjonariuszy Straży Granicznej o obowiązku odbycia 14-dniowej kwarantanny domowej. Po powrocie do domu wyprawiła powitalne przyjęcie, na które zaprosiła kilku znajomych.

 

Dla jasności – jeśli przepis mówi o zagrożeniu grzywną bez podania kwoty, oznacza to, że chodzi o grzywnę od 20 do 5000 zł.

 

Grzywna za inne niż naruszenie kwarantanny wykroczenia związane z epidemią w ustawie o zapobieganiu chorób zakaźnych

Po drugie, sięgnąć należy do wykroczeń przewidzianych ustawie o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Te w większości mają zastosowanie do osób i instytucji ochrony zdrowia oraz osób reprezentujących władzę. Warto wiedzieć o tym, że zagrożenie grzywną dotyczy także osób wykonujących swoje obowiązki względem zakażonych lub podejrzanych o zakażenie. W art. 52 tej ustawy, określono następujące wykroczenia:

 

Art. 52. Kto:

1) wbrew obowiązkowi nie poucza pacjenta, osoby sprawującej prawną pieczę nad osobą małoletnią lub bezradną albo opiekuna faktycznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, o środkach ostrożności zapobiegających przeniesieniu zakażenia na inne osoby lub o ewentualnym obowiązku wynikającym z art. 6 (tj. o obowiązkowym badaniu osób podejrzanych o zakażenie)

(…)

4) wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 27 ust. 1 lub 2 (dotyczy lekarza), nie zgłasza zakażenia, zachorowania na chorobę zakaźną lub zgonu z powodu zakażenia lub choroby zakaźnej albo ich podejrzenia,

5) wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 (dotyczy diagnosty laboratoryjnego), nie zgłasza dodatniego wyniku badania w kierunku biologicznych czynników chorobotwórczych, które wywołują zakażenie lub chorobę zakaźną

 

– podlega karze grzywny.

 

Ponadto zgodnie z art. 53 omawianej ustawy przewiduje grzywnę za niewykonanie decyzji o skierowaniu do pracy przy zapobieganiu oraz zwalczaniu epidemii (tak decyzję może wydać wojewoda wobec pracowników służby zdrowia).

 

To oczywiście tylko zarys omawianego zagadnienia, w razie wątpliwości i pytań zapraszam do kontaktu. Tymczasem życzmy sobie żeby ta wiedza przydawała się jak najrzadziej. Załączam pozdrowienia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *